Τα λέμε την Παρασκευή…

Λοιπόν τελευταίο post για σήμερα. Αύριο ξεκινάω. Θα μείνω για 3 ημέρες. Δεν ξέρω άμα θα έχω μετά τη διάθεση (και την αντοχή) να συνεχίσω με τον ιδιο ρυθμό αλλά θα προσπαθήσω. Ο γιατρός μου είναι χρυσός αλλά είναι λίγο ολιγομίλητος και δεν έχω καταλάβει πως θα είμαι μετά απο το 3ημερο. Σας ευχαριστώ όλους.

Google search

Όπως κάθε ψωνάρα που κάνει blog ήθελα να δω τι αποτελέσματα βγάζει το Google για το blog. Εκπληκτος σαν δεύτερο αποτέλεσμα για το 42 ημέρες είχε ένα αρθρο της Καθημερινής. Ο τίτλος: Ένα ημερολόγιο ντοκουμέντο. Αφου είχα πει οτι δεν θέλω να βγει έξω απο το internet σκεφτηκα. Διάβασα όμως και την συνέχεια:

ΕΝΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

Γιατί η βατομουριά ανθίζει 42 ημέρες νωρίτερα στην Ανατολική Καταλωνία;

 Είμαι τρελό ψώνιο…

Οι γονείς μου

Τα 26 χρόνια που ζω ποτε δεν τους έχω δει να κλαίνε έστω να δακρύζουν. Το κάνανε αυτές τις ημέρες. Για μένα. Η αγάπη των γονέων είναι απίστευτο πράγμα. Θα σας πώ ένα μόνο απλό περιστατικό.

Μπορεί να γελάσετε αλλά εμένα μου φάνηκε το πιο ωραίο πράγμα που μου έχουν κάνει ποτέ. Όταν γυρνούσα απο τον γιατρό ο πατέρας μου είδε ένα τύπο στο διπλανό αυτοκίνητο που είχε κουρέψει το κεφάλι του γουλί. Επειδή ήξερε οτι το θέμα μαλλιών με πονάει κατέβασε το παράθυρο και έδειξε τον τύπο και είπε “να κοίτα είναι στην μόδα το φαλακρό στυλ”. Ο τύπος είχε και αυτός ανοιχτό το παράθυρο και άκουγε. Μπορει να στεναχωρήθηκε λίγο αλλά εγώ απέκτησα μια εικόνα που με κάνει να γελάω. Σε ευχαριστώ πατέρα. Σε ευχαριστώ μητέρα.

Άλλη μια χάρη. Δώστε μια αγκαλιά στους γονείς σας. Οτι και να σας λένε το λένε απο αγάπη. Δεν το κάνουν ουτε απο κακία ουτε απο μίσος. Pure love…

1 μονο Ημέρα

Πριν κοιμηθώ χθες, ξαναδιάβασα τα δυο πρώτα post του blog. Μελαγχόλησα. Δεν είμαι αυτός. Δεν ήθελα να φαίνεται σαν μελό ταινία. Συγνώμη, θα είμαι πιο αισιόδοξος απο σήμερα. Μόλις είδα την ανταπόκριση κατάλαβα οτι θα έχω πολλούς e-φίλους δίπλα μου. Σας ευχαριστώ.

Ωραία, τα αισιόδοξα της υπόθεσης λοιπόν. Ο γιατρός μου με έχει διαβεβαιώσει οτι η κατάσταση μου είναι 100% ιάσιμη μιας και την εγχείρηση την έκανα ενώ ο Κ ήταν σε πολύ αρχικό στάδιο. Την θεραπεία την κάνω για καθαρά και μόνο προληπτικούς λόγους και γι’ αυτό είναι τόσο μικρή σε χρονική διάρκεια.

Σήμερα θα είναι η τελευταία μέρα που θα μπορώ να είμαι μπροστά απο το PC πριν μπω στο νοσοκομείο. Οπότε no blogging για τις επόμενες 3 ημέρες. Θα ξανακάνω σίγουρα και άλλα post κατα τη διάρκεια της ημέρας.

Μια χάρη. Βλέπω οτι το blog γίνεται γρήγορα διάσημο. Το ξέρω οτι μπορεί να ακουστεί λίγο σνομπ αλλά δεν θέλω να πάρει τρελές διαστάσεις και γινει θέμα στην Ελευθεροτυπία η πουθενά αλλού Δεν θέλω να μάθουν οι δικοί μου για την επικοινωνία μας. Μπορεί να τους στεναχωρήσει. Αρκετές βλακείες είπα για τώρα. Πάω βόλτα…