Η χαρά της ρουτίνας

Τελικά να κρατάς καθημερινό blog με την ζωή σου δεν είναι εύκολο πράγμα. Πολλές φορές καταλαβαίνεις οτι δεν έχεις να πεις κατι καινούργιο σε σχέση με την προηγούμενη μέρα επειδή έχεις κάνει ακριβως τα ίδια πράγματα. Ωραίο πράγμα και αυτό όμως. Να μπαίνουν όλα σε μια ρουτίνα και να φεύγει η κακομοιριά.

Καλό μήνα

Χθες πήρα ένα ρεπό απο το PC. Το έχω ψιλοθεοποιήσει και δεν έχω/ουμε καταλάβει οτι και αυτο είναι ενα διαφορετικό είδος χαζοκουτιου. Λίγο πιο interactive αλλά παραμένει χαζοκούτι. Για αυτό και κανένα post. Τι μου φταίει τώρα το καημένο; Τέλος πάντων, χθές έκανα μια mini βολτα για καμία ώρα και ανανεώθηκα. Ήταν η πρώτη επίσημη μου έξοδος . Kαλό μήνα

Megalicious

Τελικά το χαζοκούτι έχει να δείξει και ωραία πράγματα απο το πουθενά. Προσέχτε τις ατάκες για το megalicious. Σκεφτόμουνα τι είναι megalicious για μένα. Λοιπόν να είσαι νοσοκόμα, να μην παίρνεις πολλά λεφτά, να πρέπει να τρέχεις συνέχεια και παρόλα αυτά να γελάς.

Αγαπημένη κωμωδία

“Μια Ελληνίδα στο χαρέμι” με την Ρένα Βλαχοπούλου. Ειδικά η φάση με τον “Βαγγέλη” και την πόρτα.

I am back

Γύρισα πισω στο σπίτι χθες το βράδυ. Έκτος απο την τελευταία βραδιά όπου είχα τρελαθεί απο την “νοσοκομειαση” και την ζαλάδα το 3ημερο ήταν πιο εύκολο απο οτι το φανταζόμουνα. Τώρα μέχρι την επόμενη φορά θα παίρνω μόνο χάπια για να μην έχω αναγούλες και για ενδυναμώσω τον οργανισμό. Αυτό ειναι το τελευταίο post που κάνω σχετικά με τον Κ. Θέλω να γίνει πιο εύθυμο. Οι σκέψεις σας με συντροφεύουν και δεν χρειάζεται να αποδείξετε τίποτα περισσότερο. Οτι καλό είχα να κερδίσω απο το blog το κέρδισα.

Τα λέμε την Παρασκευή…

Λοιπόν τελευταίο post για σήμερα. Αύριο ξεκινάω. Θα μείνω για 3 ημέρες. Δεν ξέρω άμα θα έχω μετά τη διάθεση (και την αντοχή) να συνεχίσω με τον ιδιο ρυθμό αλλά θα προσπαθήσω. Ο γιατρός μου είναι χρυσός αλλά είναι λίγο ολιγομίλητος και δεν έχω καταλάβει πως θα είμαι μετά απο το 3ημερο. Σας ευχαριστώ όλους.

Google search

Όπως κάθε ψωνάρα που κάνει blog ήθελα να δω τι αποτελέσματα βγάζει το Google για το blog. Εκπληκτος σαν δεύτερο αποτέλεσμα για το 42 ημέρες είχε ένα αρθρο της Καθημερινής. Ο τίτλος: Ένα ημερολόγιο ντοκουμέντο. Αφου είχα πει οτι δεν θέλω να βγει έξω απο το internet σκεφτηκα. Διάβασα όμως και την συνέχεια:

ΕΝΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

Γιατί η βατομουριά ανθίζει 42 ημέρες νωρίτερα στην Ανατολική Καταλωνία;

 Είμαι τρελό ψώνιο…

Οι γονείς μου

Τα 26 χρόνια που ζω ποτε δεν τους έχω δει να κλαίνε έστω να δακρύζουν. Το κάνανε αυτές τις ημέρες. Για μένα. Η αγάπη των γονέων είναι απίστευτο πράγμα. Θα σας πώ ένα μόνο απλό περιστατικό.

Μπορεί να γελάσετε αλλά εμένα μου φάνηκε το πιο ωραίο πράγμα που μου έχουν κάνει ποτέ. Όταν γυρνούσα απο τον γιατρό ο πατέρας μου είδε ένα τύπο στο διπλανό αυτοκίνητο που είχε κουρέψει το κεφάλι του γουλί. Επειδή ήξερε οτι το θέμα μαλλιών με πονάει κατέβασε το παράθυρο και έδειξε τον τύπο και είπε “να κοίτα είναι στην μόδα το φαλακρό στυλ”. Ο τύπος είχε και αυτός ανοιχτό το παράθυρο και άκουγε. Μπορει να στεναχωρήθηκε λίγο αλλά εγώ απέκτησα μια εικόνα που με κάνει να γελάω. Σε ευχαριστώ πατέρα. Σε ευχαριστώ μητέρα.

Άλλη μια χάρη. Δώστε μια αγκαλιά στους γονείς σας. Οτι και να σας λένε το λένε απο αγάπη. Δεν το κάνουν ουτε απο κακία ουτε απο μίσος. Pure love…

1 μονο Ημέρα

Πριν κοιμηθώ χθες, ξαναδιάβασα τα δυο πρώτα post του blog. Μελαγχόλησα. Δεν είμαι αυτός. Δεν ήθελα να φαίνεται σαν μελό ταινία. Συγνώμη, θα είμαι πιο αισιόδοξος απο σήμερα. Μόλις είδα την ανταπόκριση κατάλαβα οτι θα έχω πολλούς e-φίλους δίπλα μου. Σας ευχαριστώ.

Ωραία, τα αισιόδοξα της υπόθεσης λοιπόν. Ο γιατρός μου με έχει διαβεβαιώσει οτι η κατάσταση μου είναι 100% ιάσιμη μιας και την εγχείρηση την έκανα ενώ ο Κ ήταν σε πολύ αρχικό στάδιο. Την θεραπεία την κάνω για καθαρά και μόνο προληπτικούς λόγους και γι’ αυτό είναι τόσο μικρή σε χρονική διάρκεια.

Σήμερα θα είναι η τελευταία μέρα που θα μπορώ να είμαι μπροστά απο το PC πριν μπω στο νοσοκομείο. Οπότε no blogging για τις επόμενες 3 ημέρες. Θα ξανακάνω σίγουρα και άλλα post κατα τη διάρκεια της ημέρας.

Μια χάρη. Βλέπω οτι το blog γίνεται γρήγορα διάσημο. Το ξέρω οτι μπορεί να ακουστεί λίγο σνομπ αλλά δεν θέλω να πάρει τρελές διαστάσεις και γινει θέμα στην Ελευθεροτυπία η πουθενά αλλού Δεν θέλω να μάθουν οι δικοί μου για την επικοινωνία μας. Μπορεί να τους στεναχωρήσει. Αρκετές βλακείες είπα για τώρα. Πάω βόλτα…

Άλλη μια μέρα

Τελειώνει η ημέρα και αρχίζω και φοβάμαι… έχει απομείνει μόνο μια μόνο ημέρα μέχρι να αλλάξει τελείως η καθημερινότητα μου. Έτσι ξαφνικά το σκέφτηκα έτσι ξαφνικά ήρθε ο φόβος. Πρέπει όμως να είμαι πιο ψύχραιμος. Η συμπεριφορά μου επηρεάζει και τα δικά μου πρόσωπα. Μόλις καταλαβαίνουν οτι στεναχωριέμαι μια φορά, αυτοί στεναχωριούνται δέκα. Πρέπει να συνεχίσω να είμαι δυνατός. Καληνύχτα, αύριο ξημερώνει μια καινούργια ημέρα.